همه چیز درباره ی سندرم کودک دست و پا چلفتی

یکی از اختلال های نادری که وجود دارد سندرم کودک دست و پا چلفتی می باشد.دراین نوشتار به بررسی دیسپراکسی یا سندرم کودک دست و پا چلفتی می پردازیم.

دیسپراکسی

اختلال هماهنگی رشدی  Developmental Coordination Disorder یا  DCD که با عنوان دیسپراکسی یا دیسپراکسیای رشد و نموی نیز نامیده می شود،با عنوان سندرم کودک دست و پا چلفتی شناخته شده است.این بیماری یک اختلال مزمن عصبی می باشد که در دوران کودکی شروع می شود و بر حرکت و هماهنگی اثر می گذارد.این ناهماهنگی به خاطر نبود دقت در انتقال پیام های مغز به بدن است.در این اختلال، تکامل قسمت کوچکی از بخش حرکتی مغز ناقص انجام شده است و این مشکل تکاملی باعث می شود فرد به علت عدم هماهنگی بین اعصاب و عضلات در انجام برخی کارهای خاص ناتوان باشد.تشخیص کودکانی که به این اختلال دچار هستند کار سختی نیست.این کودکان،کودکانی هستند که با ظاهر طبیعی در انجام کارها دچار مشکل می شوند و دائما توجه بزرگسالان و همبازی هایشان را به دلیل انداختن وسایل،پشت پا خوردن و افتادن های مکرر جلب می کنند.احتمالا در یادگیری نوشتن،نقاشی کردن،بستن دکمه لباس و بند کفش دردسر دارند و در حین یادگیری مهارت های جدید ناامید می شوند و عموما مورد تمسخر سایر کودکان قرار می گیرند.

این اختلال حرکتی در بین 5 تا 6 درصد از کودکان دبستانی در سراسر جهان وجود دارد.

کودکان دارای این اختلال با بزرگ شدن اختلالشان برطرف نمی شود.

نشانه های سندرم دست و پا چلفتی

ویژگی جسمانی

ممکن است کودک در حرکاتش دست و پا چلفتی بوده،به چیزها بخورد، آن ها را به هم بریزد یا به هم بزند.

ممکن است در انجام مهارت های حرکتی درشت(کل بدن)،مهارت های حرکتی ظریف(در استفاده از دست ها) یا هردو مشکل داشته باشد.

کودک ممکن است در دستیابی به مهارت های حرکتی خاص نظیر دوچرخه یا سه چرخه سواری،گرفتن توپ،طناب بازی یا باز وبسته کردن دکمه ها و یا بستن بندکفش تاخیر داشته باشد.

ممکن است توانایی های حرکتی کودک با توانایی های او در زمینه های دیگر متفاوت باشد،مثلا ممکن است مهارت های زبانی و هوشی کودک کاملا قوی باشد درحالی که در مهارت های حرکتی تاخیر داشته باشند.

ممکن است یادگیری مهارت های حرکتی جدید برای کودک مشکل باشد.

کودک بیشتر در انجام فعالیت هایی که به تغییر مداوم وضعیت بدن نیاز دارد ویا وقتی مجبور است با تغییرات محیط تطابق پیدا کند،مشکل دارد.

انجام فعالیت هایی که نیاز به هماهنگی دو طرف بدن دارد،برای کودک مشکل است.

کودک ممکن است کنترل وضعیتی و تعادل ضعیفی را به خصوص در فعالیت هایی که نیاز به تعادل دارند،داشته باشد.

ویژگی های احساسی رفتاری

ممکن است انجام بعضی فعالیت ها برای کودک جالب نبوده و یا از انجام آن ها اجتناب کند.به خصوص فعالیت هایی که نیازمند پاسخ فیزیکی هستند.

به دلیل وجود مشکلات در انجام فعالیت هایی که د رتمام جنبه های زندگی کودک مبتلا به این اختلال، ضروری هستند،در این کودکان آستانه ی تحمل ناکامی پایین بوده،اعتماد به نفس کاهش یافته و انگیزه ی کافی وجود ندارد.

کودک از تعامل با همسالانش به خصوص در زمین بازی اجتناب می کند.برخی از کودکان با بچه های کوچکتر از خود بازی می کنند در حالی که بقیه با خودشان بازی می کنند یا ازمعلم یا از سرپرست زمین بازی پیروی می کنند که این امر ممکن است به علت اعتماد به نفس پایین یا اجتناب از فعالیت های فیزیکی باشد.

به نظر می رسد که این کودکان از عملکرد خود راضی نیستند.

برقراری تعادل بین دقت و سرعت لازم برای انجام کار برایشان سخت است.

انجام دروسی مثل ریاضی،هجی کردن و یا نوشتن که نیازمند دستخط دقیق و سازماندهی شده روی صفحه است برایشان مشکل است.

انجام فعالیت های روزمره ی زندگی برای کودک مشکل است.

اتمام کار در یک چهارچوب زمانی خاص برای کودک سخت است.

علل ایجاد سندرم دست و پا چلفتی

نمی توان به راحتی دلیل مشخصی برای این اختلال پیدا کرد اگرچه علل ایجاد مشکلات حرکتی دقیقا مشخص نیست اما نتایج تحقیقات نشان می دهد که این کودکان در یادگیری برنامه ریزی،سازماندهی،تکمیل و یا تغییر حرکاتشان مشکل دارند.محققین به این نتیجه رسیده اند که مشکلات هماهنگی در کودکان DCD نه تنها اشکال در چگونگی به حرکت درآوردن بدن می باشد،بلکه در استفاده از استراتژی هایی برای حل مشکلات وظایف حرکتی نیز است.

نقش درمانگران

کاردرمانگران و فیزیوتراپیست ها در زمینه ی تجزیه و تحلیل رشد مهارت های حرکتی آموزش دیده اند و هم چنین می توانند توانایی کودک را جهت از عهده برآمدن نیازها  فعالیت های روزمره ی زندگی اش مشخص کنند و هر دو برای مشاوره در زمینه ی درمان کودک دچار مشکلات حرکتی بسیار مناسب هستند.

نقش مربیان و والدین

تغییرات جزئی بسیاری وجود دارد که می تواند زندگی را برای کودکان DCD آسان تر کند.

خانه

کودک را به شرکت در بازی ها و ورزش های مورد علاقه اش و مواردی که باعث تمرین در آن می شود و یا اورا در معرض فعالیت حرکتی قرار می دهد،تشویق کنید.بیشتر باید به فعالیت فیزیکی توام با لذت و خوشی کودک تاکید شود تا به مهارت و یا رقابت در بازی.

سعی کنید قبل از این که نیاز باشد کودک در یک فعالیت گروهی شرکت کند اورا به شرکت در فعالیت های ورزشی جدید یا بازی انفرادی در یک زمین بازی جدید تشویق کنید.

کودک را به شرکت در فعالیت های کاربردی که به توانایی های او در برنامه ریزی و سازمان دهی وظایف حرکتی کمک می کند،تشویق کنید.

مدرسه

در کلاس مطمئن شوید که کودک در وضعیت مناسبی پشت میز نشسته است.

به کودک برای انجام فعالیت های حرکتی ظریف مثل ریاضی، نقاشی، نوشتن یک داستان، کارهای هنری کارهای عملی وقت زیادی بدهید.

روش های نوشتن یا دستخط مشخصی را که کودک را به کپی یا نوشتن لغات به روشی ثابت تشویق می کند را به او بیاموزید.

برخلاف تصور عمومی که فکر می کنند مشکلات این کودکان با بزرگتر شدنشان حل می شود،تحقیقات نشان داده اند که این کودکان گرچه بزرگ شوند باز هم در یادگیری مهارت های حرکتی جدید مشکل دارند.کودکان DCD نیازمند مداخلات زودهنگام به منظور یادگیری استراتژی هایی برای جبران اختلالات هماهنگی،بدست آروردن احساس بهتری از خود و جلوگیری از ایجادمشکلات ثانویه هستند.

منبع

www.canchild.ca

 

امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

گزارش

نظرات کاربران

نظر دهید