تصورات غلط رایج درباره روان‌درمانی (قسمت دوم)

در قسمت قبل، برخی فهم‌های رایج ولی نادرست از فرآیند روان‌درمانی را ذکر کردیم. در این قسمت، عوامل دیگر را بررسی خواهیم کرد.

انتظار برخورد با درمانگر دقیقا مانند برخورد با یک دوست
شما وقتی با یک دوست صحبت می‌کنید، ارتباطتان مانند یک جاده دو طرفه است. وقتی از ناخوشی‌ها و ناملایمات می‌گویید، احتمالا او هم از ناراحتی‌های خود خواهد گفت و یا با شما همدردی خواهد کرد. از طرفی ممکن است او برای ناراحت نشدن شما، برخی اشتباهاتتان را به رویتان نیاورد، به شما دروغ بگوید و یا وقتی بسیار غمگین هستید، شما را در آغوش بگیرد. اما روان‌درمانگر، تعهدی ندارد که درباره خود به شما چیزی بگوید، بلکه رابطه شما از این منظر، یک‌طرفه است. درمانگر مانند یک دوست برخی ملاحظات عاطفی را ممکن است مدنظر نگیرد و منافع کوتاه مدت شما را به منافع بلندمدت ترجیح ندهد.
درمانگر در ایجاد رابطه با شما می‌کوشد رابطه‌ای سالم برگزار کند، مبتنی بر مرزهای مشخص. او اجازه لمس بی‌مورد (مانند در آغوش کشیدن) شما را ندارد و رابطه شما بر اساس منافع شما (یعنی نتیجه گرفتن و درمان شدن) ساخته می‌شود.

انتظار اینکه درمانگر همه‌چیز را بفهمد
درمانگر، اصولی علمی در مورد سلامت روان را آموخته است و با اطلاعاتی که شما در مورد زندگیتان به او می‌دهید، سعی می‌کند سلامت شما را بهبود بخشد و در مقابله با مشکلاتتان، شما را یاری دهد. بر اساس تصورات نادرستی که برخی رسانه‌ها و یا افراد سودجو و کاسب ترویج داده‌اند، برخی گمان می‌کنند که روانشناس وقتی در چند دقیقه شما را ببیند، باید بتواند تمام مشکلات، غم‌ها و رنج‌های شما را بفهمد. چنین نگاهی کاملا نادرست و سطحی است. قطعا روانشناس بر اساس نظریاتی که خوانده و تجاربی که کسب کرده، از نحوه گفتار، رفتار و حتی ظاهر شما چیزهایی جزیی را می‌تواند حدس بزند و یا از آن‌ها به عنوان شواهد مدعیات خود استفاده کند، اما مثلا اینکه فرض کنید روان‌شناس محض ورود شما متوجه شود که در کودکی ترومایی برایتان رخ داده، درست نیست.

انتظار شباهت کامل فرآیند درمانی نزد روانشناسان مختلف
روانشناسی برخلاف علومی مانند پزشکی، رویکردهای متعددی دارد که هرکدام از این رویکردها، پایه‌های فلسفی، فکری و نظری متفاوتی دارند. اینکه گمان کنید روان‌شناس جدیدی که نزد او رفتید باید عیناً مانند روانشناس قبلی عمل کند، تصور نادرستی است.

انتظار اینکه درمانگر خوب، باید معروف باشد
واقعیت این است که اکثر درمانگران خوب، بیشتر از آنکه وقت داشته باشند تا در شبکه‌های مجازی حرف‌های جنجالی و یا نوشته‌های عامه پسند را به اشتراک بگذارند، ترجیح می‌دهند زمان خود را با خواندن کتاب، شرکت در کارگاه‌ها و کسب تجارب جدید پر کنند. افرادی هستند که به سبب نزدیکی به گروه‌های متنفذ، داشتن تریبون‌های دولتی، صرف هزینه‌های زیاد برای تبلیغات، گفتن حرف‌های عامه پسند و... ممکن است بسیار مشهور باشند، اما لزوما روانشناس خوبی نباشند.


انتظار درمان و ارتباط خوب با اولین درمانگر
از آنجایی که روابط درمانی بسیار خاص و منحصر به فرد هستند، این روابط با روابط دیگری که شامل دو نفر می‌شود، نقاط اشتراکی دارند. مشخصاً شما کارشناس خودتان هستید و با روحیه و شخصیت خاص خود و با درکی که از مشکلات و مسائل جاری در زندگتان دارید، و با ایده و اهداف خاص خود به دفتر درمانگر می‌روید. درمانگر شما متخصص سلامت روان است و با سبک درمانی خاص خود، زمینه‌های تجربۀ بالینی (از جمله نوع روش درمان درمانی، سن یا گروه تشخیصی که معمولاً سروکار دارند، و غیره) و خلق و خوی خود به شما خوش آمد می‌گوید.
ممکن است با نخستین درمانگری که دیدید یا در اولین جلسه ارتباط برقرار نکنید. ممکن است چند جلسه طول بکشد تا بتوانید مناسب‌ترین فرد را برای خود انتخاب کنید.

امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

گزارش

نظرات کاربران

نظر دهید