یکی از چالش برانگیزترین دوران زندگی هرفرد،دوران نوجوانی او می باشد.این دوران پراز اتفاقات تازه و تغییر و تحول است که نه تنها خود نوجوان بلکه اطرافیان او هم تحت تاثیر قرار می گیرند.درواقع والدین که همیشه مراقبان فرزند خود بوده اند در این دوران بیشتر از این اتفاقات و تغییرات احساس خطر می کنند و بیش از پیش برای فرزندشان نگران هستند.البته از آن جایی که این دوران،پلی میان دوران کودکی و بزرگسالی است و تصمیمات فرد در این دوره تاثیرات جدی ای برآینده ی او می گذارد،نگرانی آن ها منطقی است.اما نگران بودن گاهی باعث می شود که والدین افراطی رفتار کنند وهمین باعث ایجاد اختلاف بین آن ها و فرزندانشان می شود.والدین برای اینکه بتوانند هم از نوجوانشان حمایت و مراقبت کنند هم از بروز این اختلافات جلوگیری کنند باید دست از این رفتارهای افراطی برداشته و سعی کنند تغییرات و اتفاقات دوران نوجوانی را به خوبی بشناسند.وقتی آن ها به این شناخت برسند متوجه می شوند که خیلی از این مسایل طبیعی هستند و برای همه ی نوجوانان اتفاق می افتند.یکی از این مسایل که تا حدی تابو هم می باشد خودارضایی در نوجوانان می باشد.در ادامه به بحث خودارضایی و واکنشی که والدین باید داشته باشند می پردازیم.

نوجوانان باید بتوانند با شما راحت صحبت کنند.

خودارضایی در نوجوانان

اگر شما نوجوانی در خانه داشته باشید،باید بدانید که آن ها به احتمال زیاد در این سن شروع به خودارضایی می کنند.تا چندین سال قبل خودارضایی به عنوان عملی آسیب زننده تلقی می شد اما تحقیقات و پژوهش ها نشان داده اند که بیشتر این آسیب هایی که عموم به آن اشاره می کنند،پایه و اساس علمی ندارند.خودارضایی نوجوانان عملی طبیعی می باشد که درحقیقت شکل گسترش یافته ی کنجکاوی جنسی کودکان است.شما به عنوان والد ممکن است نگران این باشید که فرزندتان بیش از حد خودارضایی کند یا به اندام جنسی خود آسیب برساند.به طور کلی نیازی نیست که شما خود را نگران کنید اما گاهی نوجوانان نیاز دارند که راجع به این مسئله با شما یا یک مشاور صحبت کنند.

نوجوانان و اکتشاف جنسی

نوجوانان همزمان با تجربه ی بلوغ،راجع به تحولات بدنشان کنجکاوتر می شوند وبه دنبال کشف بدنشان و عملکردهای آن می روند.پژوهشی که اخیرا صورت گرفته وشامل دختران و پسران رده ی سنی 14-17 می باشد،گزارش داده است که حدود 80 درصد پسران و 48 درصد دختران تجربه ی خودارضایی داشته اند.بیشتر نوجوانانی که خودارضایی می کنند در یک مکان خصوصی مثل حمام آن را انجام می دهند و مقدار آن از یک یا دوبار در سال تا یک یا دوبار در روز متغیر است.متخصصان اعتقاد دارند تعداد دفعاتی که یک نوجوان خودارضایی می کند ممکن است براساس تغییرات در احساسات جنسی و کنجکاوی در طول زمان تغییر کند.

با نوجوانتان صحبت کنید.

بهتراست وقتی والدین در مورد رابطه ی جنسی با نوجوانان صحبت می کنند از به میان کشیدن بحث خودارضایی خجالت نکشند و هم چنین از بزرگ جلوه دادن آن نیز خودداری کنند.شما به عنوان والدین شیوه ی ارتباطی خودتان را دارید و باید خودتان باشید.لزومی ندارد شما به مدت طولانی درباره ی خودارضایی صحبت کنید.بهتر است موارد مهمی که نوجوان شما باید بداند را ذکر کنید مثلا شما به حریم خصوصی آن ها احترام می گذارید،شما به نوجوان خود اهمیت می دهید و آن ها نباید از بزرگ شدن و رشد جنسی شان شرمنده باشند.دانستن این موارد برای نوجوان کمک کننده است که طبیعی است بدن خودش را بخواهد کشف کند و خودراضایی،یک فعالیت شرم آور نیست.هم چنین او باید بداند که این امر،یک فعالیت خصوصی است.به احتمال زیاد نوجوان شما صریحا اعتراف نخواهد کرد که خودارضایی می کند و هیچ دلیلی هم وجود ندارد که شما بخواهید از نوجوانتان راجع به این امر سوال کنید و یا او را تحت فشار قرار دهید که به شما بگوید.

چه زمانی باید نگران شویم؟

در مورد خودارضایی نوجوانان مواردی وجود دارد که شما به عنوان والدین باید از آن ها آگاه باشید و حتی در مواردی نگران شوید.

قلدری:اگر نوجوان شما در رابطه با خودارضایی مورد جاسوسی و یا آزار و اذیت قرار گرفته است،شما به عنوان والدین باید به او کمک کنید تا خجالتش را کم کند و جلوی زورگویی بایستد.همان طور که از نوجوانتان حمایت می کنید به خودتان یادآوری کنید که هرگونه حمله به حریم خصوصی یک جرم است و تقصیر فردی که مورد قلدری و اذیت قرار گرفته است نیست.

دردجسمانی:برخی اوقات ناحیه ای که تحریک می شود ممکن است دچار درد شود و کمک های دارویی می تواند به این مسئله کمک کند.بهتر است راجع به کمک های دارویی به آن ها آگاهی دهید.

آسیب جسمانی:گاهی خودارضایی می تواند باعث آسیب جسمانی گردد،بهتر است در این موارد اجازه دهید نوجوانتان با شما راحت صحبت کند و به او اطمینان خاطر دهید که در صورت نیاز حتما به متخصص مراجعه خواهید کرد.آن ها را خجالت زده نکنید و از خودتان نترسانید.

عدم مهار اجتماعی:خودارضایی بیش از حد یا در عموم مشکل آفرین است و اغلب علائم اختلالات رفتاری هستند.مثلا نوجوانان مبتلا به FASD(اختلال طیف الکل جنینی) برخی اوقات اندام جنسی خود را در محیط های عمومی لمس می کنند یا به خاطر این اختلال فعالیت های نامناسب دیگری انجام می دهند.نوجوانانی که اوتیسم دارند ممکن است به صورت اجباری و وسواس گونه و یا جلوی دیگران خودارضایی کنند.اگر نوجوان شما دارای این رفتارهاست حتما از متخصص مشورت بگیرید.برخی اوقات رفتاردرمانی مشکل را حل می کند و برخی اوقات نیاز به دارو است.

خودارضایی بیش از حد یا نگرانی بیش از حد راجع به آن:کودکانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته اند احتمال دارد بیش از حد خودارضایی کنند.اگر متوجه این رفتار شدید به نوجوانتان فرصت دهید که آزادانه برایتان صحبت کنند و بداند که کنار او هستید.

حرف آخر:

خودارضایی در کل یک عمل طبیعی است و اگر به صورت وسواسی و افراط گونه انجام نشود آسیبی به فرد نمی زند اما درهرحال این عمل ممکن است برخلاف نظام ارزشی و اعتقادات مذهبی افراد باشد.در این موارد والدین بجای سرکوب یا تنبیه بهتر است به نوجوان توضیح دهند که این عمل برخلاف باورهای مذهبی او می باشد و فعالیت هایی برای او فراهم کنند که کمترذهنش درگیر این مسئله شود.

امتیاز دهید :
به اشتراک بگذارید :

گزارش

نظرات کاربران

نظر دهید